Jumbo Supermarkten

Oma wordt 70

Lieve

Luisteren

Oma wordt 70

donderdag 12 maart 2020

Als je denkt dat je onderhand je complete inboedel in je auto hebt gepropt, is er altijd nog iemand die meedeelt dat er nog wat in de gang staat. In dit geval een campingbedje. Fijn. Zo’n bedje wat we er uit kostenbesparing maar niet bijgeboekt hebben, want voor die prijs koop je immers twee nieuwe. Met wat schuiven stouwen we het laatste onmisbare onderdeel in de vijfdeurs en kunnen we vertrekken. Waarom in godsnaam de Ardennen? ‘Je weet best waarom’ bijt Willem me toe. ‘Dat was volgens mijn moeder voor iedereen even ver rijden.’ Ach, die 200 kilometer zullen we ook wel redden maar het allerergste aan de ouders van Willem vind ik dat zij het leven als een hele grote last ervaren. Ze mopperen op iedere prikkel die ze binnenkrijgen. En met 4 kinderen is dat lastig…

Na de eerste 20 kilometer worden we er alweer aan herinnerd waarom we tijdens vakanties het liefste thuis of dichtbij huis blijven. Een golf van boterham met hagelslag en halfvolle melk wordt gekatapulteerd tegen het linker zijraampje. Een verbaasd kijkende automobilist haalt ons in terwijl de zure lucht zich direct een weg baant door de gehele auto. Op een smerige parkeerplaats aan de Belgische A1 probeer ik de schade met hygiënische doekjes en een rol wc-papier wat te beperken. Dit wordt nog een hele lange rit. De zieke is inmiddels verschoond en voor de zekerheid ingepakt in een handdoek en we vervolgen de weg met alle ramen open. Gelukkig wordt er vanaf de achterbank regelmatig benadrukt dat het stinkt en dat ze naar huis willen. ‘Oma wordt 70 en dat wil ze nou eenmaal met ons allemaal vieren in een vakantiehuisje!’ Manlief wordt roder en roder, en van de warmte kan het niet zijn. Met alle ramen open heeft de temperatuur een bij de sfeer passend dieptepunt bereikt. Na nog een pauze waarbij iedereen zijn jas heeft aangetrokken en er een slaapzak over vier kinderen is uitgerold, bereiken we uiteindelijk Spa.

Gris ik een fles rosé

‘Het ziet er bijna hetzelfde uit als thuis’ zegt de oudste. ‘Zoek ons huisje nou maar, het is nummer 124,’ zeg ik. Twee kinderen weten zeker dat het respectievelijk linksaf en rechtsaf is en manlief weigert op de plattegrond van het park te kijken. Ik besluit bij de speeltuin te wachten met de jongste twee.  Als ze de hoek om zijn, en de jongsten een schommel gevonden hebben, gris ik een fles rosé uit de veel te grote koelbox, schroef de dop los en zet hem aan mijn mond. Dit gaat een lang, lang weekend worden. Verrassend snel is de oudste terug, het lukt me nog net de fles weer dicht te draaien en snel tussen de spullen te steken. ‘Ik had gelijk! Het is links.’ Bepakt als nomaden op trektocht komen we uiteindelijk bij het huisje aan. De deur gaat open en daar staan ze, in praktisch joggingtenue. Zo te zien heeft mijn schoonmoeder haar ‘toch maar knellende,’ maar geloof me, o zo benodigde bh ook een weekend vrijaf gegeven.

 

Met gevaar voor eigen leven

De hitte van het warmgestookte huisje komt me tegemoet. Met gevaar voor eigen leven zeul ik zoveel mogelijk in een keer naar boven. De kamerindeling staat blijkbaar al vast en ik plof neer op het overgebleven een-persoonsbed. Tussen mijn flanellen pyjama en de sloffen van Willem vind ik de fles. Verdoven en uitzingen…

Lieve

Load more